Dr. Bülent URAN

Kişisel Web Sitesi

Üyelik Girişi

Ekampı Bölüm 17



Pazar sabahı meditasyonumuz ise önce son noktayı boğanın kalbine indiren bir vuruş gibiydi.

Birçok şey yaşadım o meditasyonda da ama aklımda kalan iki cümle önemliydi…

Önce çocuklarım. Küçük kızımın şifacı olacağına dair bir takım bilgiler geldi. Tabi Burak’ı da merak ettim.

Ama sadece “onlar bizim kontrolümüzde. Onları senden aldık, onlar düşünmene gerek yok. Onlar için plan yapıldı ve ilerliyor” tarzında cümleler aktı. Ve sonra bana “görevi tamamlamana az kaldı, sen sadece kendi vazifene odaklan” bilgisi geldi. Bunlar beni çok rahatlattı, tatlı tatlı ağlattı…

Daha sonra ilerde kurmayı düşündüğüm şifa merkezinin görüntüleri geldi… Dağların arasından deniz gören bir manzara… oturma yerleri vs…

Artık kampın dağılma zamanı gelmişti. Yeniden sarılmalar başladı… Önce rahat rahat birkaç kişiye sarıldım… Sonra yine aklım sağ sol ayrımına takıldı… Hep sağ yanağımı değdiriyordum, yani karşıdaki kişinin sağ omzuna kafamı koyuyordum sarılırken. Ondan sonra bir sarılma ritüeli geliştirmeye başladım. Önce sağ sağa değiyor, anneler konuşuyordu… Sonra sol sola değiyor (yanaklar) babalar konuşup dertleşiyordu, sonra da ele ele tutuşunca birbirimizin anneleri babalarıyla sohbet ediyorlardı.

Kim olduğunu şu anda hatırlamıyorum ama sondan 3. Sarılmamdı herhalde, karşıdaki sağ elden sol elime akan güçlü bir enerjiyi hissettim (Şimdi hatırladım, Fundaydı o… Hüzünlü hüzünlü bana bakıyordu). Babama bu enerjiyi aktardım yani sevgi gönderdim… Bir anda kalbimde bir şeyler çözüldü… O gerçek sevgiyi tatmamıştı… Muhtemelen o sevgiyi annemden ummuştu ama annemde ona sevgi verecek ne yaşta ne de o duygu durumundaydı, iki kişi birbirlerini tanımadan sevmeden zorla baş göz edilmişlerdi.

İnsan gerçek sevgiyi çocuklarından alıyor, karşılıksız sevgiyi de çocuklarına veriyor. Babamın bana karşı bu sevgiden de mahrum kaldığını hissetmeye başladım… Onun için ağladım… İçimde tatlı bir enerji yükselmeye başladı… Bir klimaksa doğru gitmeye başladım sanki…

Sonra Hande geldi karşıma… Ona da ritüelimi anlatarak sarıldım… Sonra eller tutuşuldu… Gözler kapandı… Kollardan enerjiler birbirine akmaya başladı. Önce Handeden enerji alıp kendi sağ solumu dengeledim. Sonra da onun sağ sol enerjisini dengelemeye başladım. Hala Cuma akşamkine benzer bir dengesizlik vardı. Kollar dans etmeye başladı. Ondan bana, benden ona, kollar arasında sürekli enerji akıyordu ve ağlıyorduk… Uzun bir süre sonunda anne baba enerjisinin dengelendiğini hissettim ve o anda hayaller oluşmaya başladı. Hande, Annesi, Babası, ve Erkek kardeşi bir halka olmuş birbirlerini kutsuyorlardı… Ve artık Handeye ben içimden “senin görevin bitti, aradan çekilebilirsin” mesajını verdim ve hafifçe onların arasından çekildi ve mutlu şekilde gözlerimizi açtık. Neler gördüğümü sanırım tam olarak Hande’ye anlatmadım. O da o sırada benim için bir çalışma yapıyormuş… Ellerini kalbime koydu ve artık kalp açıldı dedi. 



Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam23
Toplam Ziyaret124193
Çalışma Kampları

2018 Yaz Kampı

Temmuz 7 - 15

Ayrıntı;
www.bulenturan.net


KİŞİSEL GELİŞİM ÇALIŞMALARI


Yaklaşan Etkinlik

Değersizlik İnancı



 7-PATH






KİTAPLARIM
açıklama için resme tıklayınız